وارد حوزه ای کوچک در گوشه ای از شهر بعلبک میشوی،ابتدا نگهبان سوالاتی میکند و بعد از فهمیدن قرار با یکی از مسئولین مدرسه اجازه ورود به حوزه صادر میشود. وارد حیاط حوزه که میشوی احساس آرامش عجیبی را حس میکنی.گویی از تمام غصه های عالم فارغ شده ای. لحظاتی چشمانت را میبندی و گویی از شدت لذت روح از بدنت جدا میشود.

اولش تصمیم گرفتم برم توی دل مردم لبنان و از کوچه و مغازه ها عکس بگیرم. البته نه هر جایی،جایی که عکسهای رهبری و امام رو با عشق و جان نصب کردن.ولی چه کنیم که تقدیر چیز دیگه ای خواست… حدود ساعت ده صبح بود که لباس پوشیدم و پاسپورتم رو مثل همیشه با خودم برداشتم و از همه مهم تر دوربینم ! زدم به دل خیابون های ضاحیه (نام منطقه جنوبی شهر بیروت).

با وجود مشکل در پاسپورتت اجازه جسارت به تویِ ایرانی را نمیدهد و مهر اقامت را در پاسپورتت میزند و با احترام و عزت تمام بدرقه ات میکند… از عکس های سید حسن نصرالله،امام موسی صدر که در جای جایِ شهر بگذریم ،ایست های بازرسی حزب الله توجهت رو به خودش جلب میکنه.و وقتی علت رو جویا میشوی ،بمب گذاری های اخیر دشمنانِ سوریه در لبنان را دلیل بر این کار میدانند.

اگه لیسانست رو گرفتی،یا نه شایدم فوق لیسانس و دکترا،شایدم پزشکی ،خلاصش بعدش تصمیم میگیری هجرت کنی از دنیایِ دانشگاه، به دنیایی جدیدی به اسم حوزه. و البته هجرت رو به شهر مقدس قم آغاز میکنی،چاره ای جز مدرسه معصومیه سلام الله علیها (حوزه معصومیه سلام الله علیها) نداری.