خیلی از دوستان سایت ازم سوال میکنند که :خیلی علاقه داریم که بیاییم حوزه ولی نمیدونیم درس دانشگاه رو نصفه کاره ول کنیم و بیاییم حوزه یا درس رو تا آخر تموم کنیم و بعدش بیاییم حوزه. تصمیم گرفتم این دفعه جواب این سوال رو از کتاب شهید مطهری بدم.

توی این سی ساله کارهای خیلی زیادی انجام شده که یا کلا ازش بی خبریم یا اطلاعات خیلی کمی داریم. علتش که تابلوئه.چون نه تبلیغات درست درمونی درباره کارهای انجام گرفته وجود داره،نه خودمون حال پیگیری این مسائل رو داریم.پس بی خیال بریم بخوابیم ،حالش بیشتره.خرپف خرپف خرپف…

قبل از اینکه بیام حوزه با خیلی ها مشورت کردم. یه بار پیش یه مومنی رفتم و گفتم میخوام برم حوزه،بی زحمت راهنماییم کنید.

چیزی که توی حوزه زیاده،نشره علمه. چپ و راست میری راحت میتونی از رفقا جزوه هاشون رو بگیری ،تر و تمیز و مفتکی بهت میدن تا حالش رو ببری.(البته میدن که کپی بگیری یا از روش بنویسی ،نه اینکه اصلش رو بدن به خودت!چون زیادی حال میکنی!) دیگه از بعضی خسیسهایی که جزوه هاشون و نکته هاشون رو به کسی نمیدن خبری نیست.

هر چیزی واسه خودش یه ماهیتی داره،یا به قول علما، یه ذاتی داره! ماهیت حجره چیه؟